แบกทุกข์สุขกลับมาด้วย

posted on 27 Sep 2010 10:48 by onewalee in diary

กลับมาดูแลที่ร้างแห่งนี้ แม้จะร้างแต่ไม่รกเพราะก่อนไปเคลียร์ทิ้งไว้ เพียงแต่อาจมีฝุ่นเกาะบ้าง ก็ปัดกวาดเช็ดถูกันไป เอ๊ะ เหตุใดกันเล่าจึงกลับมา ก็คงเพราะคิดถึงกระมังท่าน มิมีสิ่งใดแอบแฝงซ่อนเร้นไปมากกว่านั้น บางที อาจชอบเขียนละมั้งจึงกลับมาทั้งๆที่ไปเขียนบล็อกที่ซึ่งเหมาะกับวัยแล้ว

อย่างไรก็ต้องยอมรับว่า ที่นี่ เขียนง่ายใช้ง่าย ต้องยกเครดิตให้ผู้พัฒนาเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ชมไม่ได้หรอกนะ ไม่ได้ฉอเลาะอะไรหรอก พูดแต่ความจริงเท่านั้นแหละ

พูดถึงเรื่องสารทุกข์สุกดิบกันแล้ว ก็ต้องพูดได้ว่า ระยะนี้มีทั้งเรื่องดีไม่ดี เกิดขึ้นให้ทุกข์และสุข กลัวเราไม่รู้ตัวรึไงว่าเป็นมนุษย์ที่ต้องเจอะเจอทั้งสุขและทุกข์ สวรรค์ช่างบันดาลให้เกิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ขึ้นมากหลายมากความ

แต่โดยสรุปเรื่องราวก็หนีไม่พ้นความโกรธ ความรัก .. สองในสี่อย่าง คือ รัก โลก โกรธ หลง .. มันก็วนเวียนอยู่แต่กับอารมณ์เหล่านี้ ตราบที่ยังต้องรับรู้ด้วยอวัยวะรับรู้ต่างๆของเรา ไม่ว่าจะเป็น ตาหูจมูกลิ้นกายใจ .. โดยเฉพาะสิ่งกระทบใจ เนี่ย มากหน่อย

เริ่มจาก .. เรื่องที่สมาชิกในบ้านติดหมอ ถัดมาก็เรื่องสมาชิกอีกคนในบ้านเกิดมีปัญหาเรื่องการปรับตัวในภาวะที่เพื่อนบัดดี้มีแฟนและกำลังอยู่ในช่วงหวานแหววจนแทบทิ้งเพื่อนไม่สนใจใยดีต่อความรู้สึกเพื่อนที่ยังอยู่ข้างๆว่าอึดอัดเพียงไร ก็อันที่จริงก็ธรรมดามนุษย์นะ ผู้ชายผู้หญิง ล้วนต้องมีสักวันจะรักกัน แต่ความรักที่ไม่มองใครอื่นในสายตาเลย ก็คงมีแต่จะเฉาเมื่อเวลาผ่านไปสักระยะ ถึงเวลานั้นแหละ เพื่อนจึงจะมีค่าขึ้นมาใหม่ แม้ว่าตอนนี้เพื่อนจะไม่อยู่ในสายตาแล้วก็เถอะ


นึกถึงแล้วก็ให้สุขให้ทุกข์ตามไปด้วยหมดทุกเรื่องเลย .. เฮ้อ หนักจายยย

Comment

Comment:

Tweet

sad smile ขอโทษโต๊ะคิงส์ด้วยจ้า .. นึกว่ายังเด็กอยู่ เพ้ยม่ายช่ายยย .. ไม่ได้เข้ามาเขียนนานแล้วจำขนาดอักษรปกติไม่ได้จ้า .. ใช้ไฟร์ฟอกซ์พิมพ์และเปิดดูมันปกติเพราะไปตั้งขนาดฟอนต์ตัวอักษรไว้ว่าต่ำสุดไม่น้อยกว่านั้นนี้ ก็เลยไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป อภัยให้ข้าน้อยด้วย ข้าน้อยสมควรตาย .. แฉ่งๆ

#2 By mum on 2010-09-27 14:37

lสงสารคนแก่ด้วยจ้า..ตัวหนังสือมันเล็กกก

#1 By โต๊ะคิ้งส์ on 2010-09-27 11:40