posted on 21 Oct 2009 12:12 by onewalee in things
เป็นอีกคนที่มักจะว่างงานในเวลาที่คนอื่นไม่ว่าง .. ทำให้นึกไปถึงช่วงจบใหม่ๆเข้าทำงานในรพ.สัตว์แห่งหนึ่งแถวฝั่งธน เข้างานสายๆเลิกดึกๆ หยุดวันเดียว คือวันจันทร์ นั่นก็เหมือนเดี๋ยวนี้คือเป็นวันที่คนอื่นเค้าไม่หยุดกัน
เราจึงต้องเที่ยวคนเดียว แต่ส่วนใหญ่ก็วนเวียนอยู่ในห้างฯ ซื้อหนังสือ กินอาหารที่อยากกิน โดยมีอารมณ์เคว้งคว้างเหมือนชีวิตไร้ทิศทาง หาจุดลงตัวให้ตัวเองไม่ได้ .. คว้างๆมากกว่าจะอ้างว้าง ก็ได้แต่มองดูผู้คนในกทม.ที่มีมากมายหลายหน้าหลายตา ล้วนไม่รู้จักกัน ล้วนไม่สนใจกัน อยู่ท่ามกลางคนเยอะแยะแต่เหมือนยืน นั่ง เดิน อยู่ลำพัง ยังไงยังงั้น
วันก่อนไปดูหนังรถไฟฟ้าฯ อารมณ์นั้น ใช่เลย
พอรู้สึกอย่างนั้น ก็จึงหันไปทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้งาน ไม่ต้องมีแล้ววันหย่งวันหยุดเรียกว่าทำเต็มทุกวันเลย คือไปรับจ๊อบเพิ่มที่รพ.สัตว์คณะฯอีกงาน โดยให้เป็นงานหลัก ส่วนงานรพ.สัตว์เอกชนเป็นงานรอง คือลดเหลือเพียงเป็นพาร์ทไทม์ แต่พาร์ทไทม์ก็คือเย็นถึงดึก และวันหยุดก็ไม่เว้น คือทำที่คณะเสร็จก็ต้องวิ่งรอกไปทำที่เอกชนเลย ทำอยู่อย่างนั้นไม่นานหรอก .. เดี้ยงเลยซีเรา .. โบรค ใช้คำว่า โบรค Broke คือ พอระบบไฟฟ้าระบบประมวลผลของเราแฮงค์ขึ้นมา ความคิดมันก็เริ่มแปลกๆไป
การรับเคสในรพ.สัตว์เอกชนนั้น .. ช่วงเย็นถึงค่ำถึงดึก มือเป็นระวิง ต้องบีบเค้นสมองให้ทำงานร่วมกับการปฏิบัติฯให้ทันกับจำนวนเคสสัตว์ป่วยที่มาเยอะแยะมากมายประดามี
ส่วนที่รพ.สัตว์ของคณะฯ เคสก็เยอะเช่นกัน เพียงแต่มีหมอหลายคนช่วยกันรับ จึงไม่ถึงกับมือเป็นระวิงเหมือนเอกชน จำนวนหมอน้อยกว่า เมื่อเทียบสัดส่วนกับจำนวนสัตว์ป่วย
ใช้ชีวิตอย่างนั้นได้ปีนึงเห็นจะได้ .. เครื่องก็ช๊อต .. แล้วไงต่อ .. เฮ้อ พูดไปทำไม้ .. เรื่องมันผ่านมาแล้วแหละเนอะ
เอ๊ะ คนนี้เกี่ยวไหมเนี่ย .. ก็ดูเพลินๆไง้ .. แก้เครียด น่ารักดีออก
posted on 20 Aug 2009 13:45 by onewalee in things
หลายคนมีความฝัน ความฝันทำให้หัวใจสดชื่น ทำให้ชีวิตมีทิศทางของมัน เหมือนการเดินทางที่รู้จุดหมาย ว่าจะไปไหน ผิดกับบางคนที่ไร้ฝัน อยู่ไปวันวัน ชีวิตจึงล่องลอยไป .. ไปไหนไม่รู้ บางคนถึงขนาดไม่ยอมควบคุมชีวิตตัวเอง ปล่อยไปตามสิ่งเร้าแวดล้อม ที่มากระตุ้น มายั่วเย้า ชวนให้เดินไปสู่ทางนั้น หากเป็นทางดี ก็คงดี แต่ส่วนใหญ่มักเป็นอีกทาง .. ทางแห่งหลุมดำของชีวิต
มนุุษย์นั้นจริงแล้วต้องมีฝัน มีความหวัง แม้แก่ลงไปเรื่อยๆฝันจะหดหายไปบ้าง แต่ตามธรรมชาติ ก็จะมีกันทั้งนั้น เพียงแต่ มีแรงฝันไหม .. แรงนั้นได้จากไหนบ้าง ทำไมจึงไม่มีแรงฝันแรงหวัง
ความอบอุ่นในหัวใจอย่างไรเล่า .. ที่เกื้อหนุนให้เกิดความหวังในชีวิต เกิดการตั้งความหวังเพื่อไปให้ถึง บ้างก็ได้รับจากครอบครัวพ่อแม่ .. แต่บ้างก็มิได้รับ .. จะด้วยเหตุใดก็แล้วแต่ .. นั่นคือเหตุอันทำให้ไปแสวงหาจากผู้อื่น และตกเป็นเหยื่อ .. ได้ในที่สุด
ความสุขในครอบครัวนั้น .. ไม่ได้ขึ้นกับว่า อยู่กันพร้อมหน้าพ่อแม่ เท่านั้น เพราะการได้มีพ่อแม่อยู่พร้อมหน้าอาจมิได้ก่อให้เกิดความสุข ด้วยร้อยแปดเหตุผล เช่น พ่อเงียบแม่เงียบ บรรยากาศอึมครึม .. หรือพ่อยุ่งแม่ยุ่ง บรรยากาศอ้างว้าง หรือแม้แต่ พ่อแม่ฝืนอยู่ร่วมกันทั้งๆที่อยู่กันไม่ได้ ... นี่ก็อีกทุกข์หนึ่งของคนรอบข้าง ที่เป็นลูก
ดังนั้นจึงอาจเห็นบางบ้าน มีแต่พ่อ หรือมีแต่แม่ แต่กลับดูมีความสุขมากกว่า .. ซะงั้น
ความสุข .. ใยจึงมิสร้างให้กัน ใยจึงสร้างแต่ความอึดอัดใจไร้อิสรภาพ .. ใยจึงกดดันกัน .. สารพัดความทุกข์ที่หยิบยื่น .. นี่เองจึงเป็นทางนำให้เด็กเดินสู่หนทางที่ไร้หวัง สเปะสปะกับขีวิตของตัวเอง และลงสู่หลุมดำได้อย่างมิรู้จบ ..
posted on 12 Aug 2009 10:34 by onewalee in things
วันนี้เป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ และทางการกำหนดให้เป็นวันแม่แห่งชาติ วันระลึกถึงพระุคุณของแม่
คำว่า แม่ .. เราเป็นเพศหญิง ก็เป็นเพศแม่เหมือนกัน .. ความรักที่แม่มีต่อลูกนั้นสามารถทำให้คนเรามีหัวใจที่เปลี่ยนแปลงไปได้ ..บางคน เคยเป็นคนที่ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง เมื่อมีลูก กลับเปลี่ยนเป็นยึดลูกเป็นศูนย์กลาง ไม่เคยทนกับบางสิ่งจากใครๆ แต่กับลูกกลับทนได้หน้าตาเฉย .. นี่คืออีกหนึ่งบทเรียนของคนที่ได้เป็นแม่คน
ที่พระท่านว่าไว้นั้นจริงแท้ .. แม่คือพรหมของบุตร
พรหม คือ ผู้มีคติธรรมหนึ่งในหัวใจอย่างไม่ต้องฝืนนั่นคือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา .. ธรรมะของบุคคลชั้นพรหม .. แม่จึงกลายเป็นบุคคลชั้นพรหมเมื่อมีลูก .. นับว่า ลูกเกิดมาเพื่อให้แม่ได้มีดวงตาเห็นธรรมโดยแท้
สำหรับลูกแล้ว .. ย่อมรับรู้ได้ถึงความรัก ความเมตตา .. อย่างที่เรียกง่ายๆว่า รักแท้คือแม่ข้า .. นั่นจริงทีเดียว และนี่คือมหัศจรรย์แห่งความเป็นมนุษย์ที่โลกได้สร้างขึ้นมา .. มอบเป็นของขวัญแด่มวลมนุษยชาติ
ใครไม่รู้จักความรู้สึกแห่งรักแท้ .. ลองเรียนรู้จากความรักของแม่ แล้วท่านจะสัมผัสได้ .. บางที หลายท่านอาจค้นพบรักแท้ได้แม้ไม่้ต้องเป็นแม่ ....
แล้วนี่ก็แม่เราเอง .. อวดแม่
เราก็มีแม่เหมียนกัลลล